"De beschaving van het water"
Een van de vele benamingen van de Romeinse beschaving.
 

De watervoorziening van Rome was altijd een grote zorg voor de keizer. 

Uitsluitend mannen die een goede reputatie bij de keizer hadden, waren verantwoordelijk voor de organisatie van aanvoer en distributie ("cura aquarum" = de water administratie). Tegen het eind van de eerste eeuw leverden de aquaducten 992.200 m³ water, genoeg om de één miljoen Romeinen in de stad elk dagelijks tussen 600 en 900 liter water beschikbaar te stellen. Het water werd verdeeld door de staat en was staatseigendom.

Het eerste aquaduct (de Aqua Appia) werd gebouwd door Appius Claudius, later bijgenaamd Caecus (de blinde), die ook de Via Appia liet aanleggen (de beroemde straatweg van Rome tot Capua). Het aquaduct was klaar in 312 voor Christus en was gebaseerd op de technieken die de Grieken toepasten. Het ging er om de helling van het kanaal vol te houden, zodat het hoogste punt steeds op een hoger niveau bleef dan het eindreservoir. Door het hoogteverschil had de Aqua Appia een lengte van 16,5 km, terwijl de bron op slechts elf kilometer van Rome ligt.

De Anio Vetus, in 272 voor Christus gebouwd, was 60 kilometer lang en is in feite het eerste exemplaar van een aquaduct, omdat dit aquaduct minder op de technieken van de Grieken gebaseerd was en meer leek op de aquaducten zoals wij die van de Romeinen kennen.

Klik op een van de onderstaande foto's voor meer informatie.

            Aqua                           Cistern + Caracalla                Aqua Claudius      Rome 350 nC      Rome nu